Elżbieta Wiśniewska (lekkoatletka)

Kariera sportowa

Elżbieta Wiśniewska zyskała uznanie jako utalentowana lekkoatletka, która reprezentowała barwy Górnika Zabrze. Na krajowej arenie była szczególnie utytułowana w skoku wzwyż.

W swojej karierze zdobyła trzy medale na mistrzostwach Polski seniorek na otwartym stadionie. W 1974 roku wywalczyła srebrny medal, a dwa wcześniejsze medale brązowe, zdobyła w latach 1972 i 1973.

W 1968 roku miała zaszczyt uczestniczyć w Europejskich Igrzyskach juniorów, gdzie zajęła szóstą pozycję w skoku wzwyż, osiągając wynik 1,60 metra.

Jej rekord życiowy w tej konkurencji wynosił 1,75 metra, co miało miejsce 8 października 1972 roku.

Wykształcenie i praca zawodowa

Elżbieta Wiśniewska jest uznawaną postacią w świecie sportu, a także osobą o bogatym wykształceniu. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące w Zabrzu w 1968 roku, a następnie zdobyła tytuł magistra filologii polskiej na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, gdzie zakończyła studia w 1973 roku.

Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę jako nauczycielka języka polskiego. W latach 1973–1977 uczyła w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Zabrzu, a jej drogę zawodową kontynuowała w tej samej placówce w Biskupicach. W 1977 roku podjęła pracę w Zespole Szkół Zawodowych przy Przedsiębiorstwie Robót Montażowych Przemysłu Chemicznego Montochem w Gliwicach.

W wyniku reorganizacji placówki, została dyrektorem Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 w Zabrzu, gdzie miała wiele znaczących ról, m.in. pełniła funkcję wicedyrektora w latach 1988–1991, a następnie dyrektora w latach 1991–2002. Po tym okresie, w 2002 roku, objęła stanowisko dyrektora w Zespole Szkół Zawodowych nr 2 w Gliwicach. Niezwykle ważnym etapem jej kariery było również prowadzenie Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Gliwicach.

Prywatnie jest żoną Janusza Steinhoffa, co również podkreśla jej głęboki związek z regionem.

Przypisy